Creaconference 2008 newsflash 4 – terug thuis, de landing

Wisten jullie dat er tussen Sestri en Antwerpen een tijdsverschil zit van ongeveer een week?

Alle gekheid op een stokje. Een aandachtspunt voor volgend jaar is zeker om nog één extra dagje in te bouwen om alle ervaringen te verwerken, letterlijk en figuurlijk. De laatste dag was nog zo gevuld dat er geen tijd meer bleef om veel te schrijven en maandag begon gewoon weer de werkweek met vooral een uitpuilende mailbox en een behoorlijk drukke agenda. Waar blijft dan dat laatste blogstukje? Juist, in de pijplijn. Voor iedereen die het einde ook nog graag wil lezen, hierbij dus, met excuses voor de vertraging.

Zondagochtend, was er een andere drukte dan voorheen. Er doken verdacht veel koffers op in de inkomhal. Blijkbaar waren er een aantal mensen die het echte einde van de conferentie al niet meer haalden. De overblijvers zaten iets rustiger aan het ontbijt dan voorheen. De eerste echte sessie begon immers pas om 10u. Ik laat de die-hards van de 7u30 ochtendsessie hier even buiten beschouwing. Als laatste keuze sessie was m'n oog gevallen op 'quelles images pour quelles idées? Een workshop die resultaten van anderhalf jaar onderzoek zou toelichten. Gegeven door twee mensen van een Frans-Duitse firma. We hadden de avond voordien al een boeiende conversatie samen en getriggerd door die info, wilde ik wel meer weten van hun ervaringen.

Hun onderzoek wilde nagaan of er een verband is tussen de gebruikte visuele stimuli en het soort ideeën die de deelnemers aan een brainstorm bedenken. Ze werkten met een kaartenset van prof. Geschka, eentje van Guy Aznar en uiteindelijk met plaatjes die mensen zelf uit tijdschriften hadden gescheurd. Zonder alle details en dus veel te kort door de bocht: er is een verband tussen de beelden en de ideeën.

Tenslotte was er nog het officiële afsluitdeel. We kregen mooie foto's te zien van de hele conferentie (die kan je ook downloaden op creaconference.com). Als toemaatje nog een filmpje van onze Flash Mob van de avond ervoor. Verder een bedankje voor al wie op een of andere manier had meegewerkt en ... see you next year. Een daverend applaus, omhelzingen, zakdoeken, emoties alom.

Zo gingen we uiteindelijk naar onze laatste lunchbuffet. Een laatste keer buiten op het terras geniet van het heelrijke eten, de lekkere wijn en de stralende zon. En terwijl de ene nog rustig z'n dessert zat te eten, kwam de andere al gepakt en gezakt een laatse keer dag zeggen en een veilige terugreis wensen. De laatse visitekaartjes werden nog uitgewisseld en 'we'll keep intouch'.

Het was een mooie ervaring om deze toch wel bijzondere conferentie eens echt te mogen meemaken. Wat mij betreft, noteer ik alvast 1 tot 5 april in mijn agenda. Ik hoop dat ik dan terug in Italië kan zijn ! Misschien ontmoeten we mekaar daar wel op het terras???

Mark.