World Press Photo, maar dan de onze
Dit is hem dan, de World Press Photo. En toeval of niet, op een of andere manier is het weermaals een visuele lofzang geworden aan wat er fout loopt op onze kleine aardkloot. Het blijft me toch verbazen, onze collectieve hang naar ellende-spotting. Hoe verklaar je anders het massale bumperen aan die kant van de rijbaan waar het ongeluk juist NIET gebeurde?
Een Amerikaans soldaat gelegerd in Afganistan betrapt op een moment van pure menselijkheid. De jury ziet er "de uitputting van een man en een natie" in. Vele andere prijsbeelden spreken eenzelfde taal.
Ik ben zo vrij daar een alternatief tegenover te plaatsen. Eentje dat op het eerste zicht weinig vertelt, maar waar wel een ander verhaal achter schuil gaat.
We zeggen en schrijven 30 november 2007. In het Zuiderpershuis in Antwerpen vieren we 30 jaar COCD. Een van de 30 workshops die dag wordt verzorgd door de jongens van Streetwize. We zitten in een opblaasbare halve bol. Donker als de nacht. Tegen de rand op de grond liggen opgeblazen ligstoeltjes. In het midden van de tent wordt een 360-graden projectie van een sterrenhemel gestart. Wie op de grond heeft plaats genomen, krijgt al gauw de illusie dat niet de projectie op de binnenwand van de halve bol rond draait, maar wel hijzelf. Bijzonder bevreemdend.
Streetwize gebruikt deze halve bol om onder andere brainstorms in te houden. Dat doen ze om zaad in het bakje te krijgen van Mobile School. De mensen van Mobile School ondesteunen het onderricht aan straatkinderen. En ze doen dat met, zoals de naam al doet vermoeden, een mobiel schooltje. Geen lokaal op wielen, maar wel een multifunctioneel schoolbord in een rijdende bak. Ontzettend innovatief en doordacht. Het is ook een project dat bol staat van vechten tegen tegenslagen, met mondjesmaat overwinningen behalen en die als opstapje gebruiken om door te gaan. Op eigen kracht.
Want Streetwize kwam er nadat de subsidiekraan bij Mobile School danig werd dichtgeknepen. Wat zo mooi en krachtig is? Ze maken daarbij geen gebruik van het voorspelbare betraande kindersnoetje. Ze doen daarentegen waar ze goed in zijn. Net zoals ze het beste weten te halen uit straatkinderen, halen ze het beste uit de medewerkers van bedrijven en organisaties dmv opleiding en en workshops in een geheel eigen stijl.
De kijkfile mentaliteit is niet besteed aan deze gasten. Leg dat maar eens haarscherp vast op foto.
Karl
- Blog van Karl Raats
- login of registreer om te reageren








