Creativitips: #39

Bent u bereid écht te horen wat men van u(w aanpak) denkt?

Het is niet velen gegeven, om zonder enig voorbehoud te vragen wat u van hun idee, hun aanpak, hun gedrag, hun bijdrage, hun reactie, etc., etc. denkt én nog een eerlijk antwoord weet te waarderen ook.

Wel, bij u kan dat ook. En wel zo.

Laten we eerst even de context schetsen. Er is een gesprek, een meeting of informele babbel bezig en de volgende vraag valt: "Wat denk je hiervan. Eerlijk!" Al is de vraag heel oprecht bedoeld, ze heeft niet altijd het gewenste effect. Vaak durven mensen niet eerlijk uitkomen voor hun bezwaren of mening. Dat kan allerlei redenen hebben natuurlijk, maar één van de belangrijkste is dat dit soort gesprekken al snel het gevoel geeft dat de man wordt gespeeld en niet de bal. Ook al is dat helemaal niet de intentie, confronterende feedback is moeilijk voor diegene die hem verwoordt want het lijkt zo op de man/vrouw af. Het is ook moeilijk voor de ontvanger van de boodschap want hij/zij heeft heel vaak de neiging zich te gaan verantwoorden, al dan niet met argumenten die helemaal op zichzelf betrokken zijn. Kort en goed, dit is lastig.

U kan natuurlijk de vraag ook NIET stellen. Daarmee heeft u dan wat gène vermeden, maar die feedback komt er toch hoor...en wel als u niet meer in de kamer bent. Als mensen wat dwars zit, als ze wat toe willen voegen, in twijfel trekken, aangepast willen zien, kritische opmerkingen hebben of wat dan ook, dan snijden ze het onderwerp sowieso aan en meestal op het moment wanneer u hen de rug heeft toegekeerd.

En da's enkel nadelig natuurlijk. Want 1) u kreeg geen antwoord waar u wat aan heeft en 2) de antwoorden die wel worden gegeven komen u niet rechtstreeks ter ore en geven meestal een niet zo prettige indruk wanneer ze uiteindelijk, lekker ongenuanceerd, toch bij u terecht komen.

In dit geval wil een "roddelronde" al wel eens uitkomst bieden. Het principe is eenvoudig.

1) Iemand wil feedback van de groep en stelt zijn/haar vraag aan de groep.
2) Vervolgens draait de vraagsteller zich met stoel en al om zodat niemand hem/haar nog rechtstreeks kan aankijken.
3) De groep begint over de vraag onderling te praten, als was de vraagsteller helemaal niet in de kamer.
4) Wat er ook wordt gezegd, de vraagsteller noteert enkel wat hij/zij hoort en interpelleert niet...NIET!!!
5) Wanneer de groep vindt dat men zijn zegje heeft kunnen zeggen, mag de vraagsteller zich weer naar de groep draaien en eventueel verduidelijkende vragen stellen.

U begrijpt dat er enkele voorwaarden aan deze werkvorm verbonden zijn. De vraagsteller mag écht niet reageren op wat er wordt gezegd omdat hij/zij anders weer onmiddellijk in een persoonlijk discours vervalt. En dat torpedeert het proces helemaal. Als vrager moet je je dus heel goed bewust zijn van de volgende stelling: Als je niet bereid bent om naar het antwoord te luisteren, stel dan de vraag niet.

Als deelnemer moet je goed beseffen dat de vraagsteller zich heel erg kwetsbaar opstelt. Dit eist van jou een bijzonder respect. U spreekt de vraagsteller niet rechtstreeks aan. U doet er wellicht ook heel goed aan om over het onderwerp te discussiëren in al zijn aspecten en niet de man/vrouw aan te pakken.

Loopt dit goed - en dat doet het in 99,9% van de gevallen - dan is dit een heel krachtige en snelle manier van feedback verzamelen. Het is ook een pracht van een manier om feedback te leren formuleren én om naar feedback te leren luisteren.

Wie durft? ;-)

Fijne onthullingen gewenst,

Karl Raats
en het COCD partnerteam

 Terug naar de Creativitips overzichtspagina